مقدمه و هدف: عمل جراحی کاتاراکت وابسته به سن، از جراحی های شایع چشم پزشکی است. اخیرا فیکوامولسیفیکاسیون به عنوان روش انتخابی جهت عمل جراحی کاتاراکت معرفی شده است. این مطالعه به منظور بررسی مقایسه ای میزان حدت بینایی و عوارض حین و بعد از عمل جراحی فیکوامولسیفیکاسیون و روش خارج کپسولی در بیماران مبتلا به کاتاراکت وابسته به سن انجام شده است . مواد و روش ها: این تحقق به روش شاهدی همزمان آینده نگر (غیرتصادفی) بر روی 100 بیمار (52 نفر خارج کپسولی و 48 نفر فیکوامولسیفیکاسیون) در محدوه سنی 76-46 سال مراجعه کننده به بیمارستان های خلیلی و شهید دستغیب، شیراز در سال های 81-1380 انجام پذیرفت ابتدا بیماران قبل از عمل جراحی از نظر سن، جنس، میزان حدت بینایی، میزان آستیگمات بر اساس اختلاف کراتومتری و نوع کاتاراکت مورد معاینه قرار گرفتند سپس حین عمل از جهت سایز، محل برش، پارگی کپسول خلفی، خارج شدن ویتروس، افتادن هسته در ویتروس بررسی شدند و در روزهای 1، 5، 14، 90، 180 بعد از عمل از جهات حد بینایی اصلاح شده و حدت بینایی اصلاح نشده و ماکولار مورد معاینه قرار گرفتند سپس داده های جمع آوری شده در فرم اطلاعاتی ثبت و از طریق نرم افزار SPSS و آزمون آماری مجذور کای تجزیه و تحلیل شدند . یافته ها: متوسط سن در عمل جراحی فیکوامولسیفیکاسیون 7.26±58.27 سال و در عمل خارج کپسولی 6.84±64.71 سال می باشد بر اساس نتایج این مطالعه در پنجمین روز بعد از عمل، 15.3 درصد افراد تحت عمل خارج کپسولی و 62.5 درصد افراد تحت فیکوامولسیفیکاسیون به حد بینایی اصلاح نشده 60/30 یا بیشتر دست یافتند متوسط دید اصلاح نشده در روز پنجم بعد از عمل فیکوامولسیفیکاسیون 60/30.3 و در عمل خارج کپسولی 60/20 بود میزان متوسط آستیگماتیسم در روز اول بعد از عمل بر اساس اختلاف کراتومتری در روش خارج کپسولی 4.84±2.08 دیوپتر و در فیکوامولسیفیکاسیون 2.27±1.67 دیوپتر و بر اساس رفراکشن در خارج کپسولی 3.62±2.08 دیوپتر و در فیکوامولسیفیکاسیون 1.91±1.34 دیوپتر بود میزان پارگی کپسول خلفی در روش خارج کپسولی 7.6 درصد و در فیکوامولسیفیکاسیون 12.5 درصد و میزان ادم قرنیه در روز اول بعد از عمل در روش خارج کپسولی 19.2 و در فیکوامولسیفیکاسیون 43.8 درصد بود. این در حالی است که بعد از 2 هفته در بیمارانی که تحت عمل فیکوامولسیفیکاسیون قرار گرفته بودند هیچ ادم قرنیه مشاهده نشد، در صورتی که در 3.8 درصد افراد تحت عمل خارج کپسولی، ادم قرنیه تا 6 ماه ادامه یافت. افتادن هسته در ویتروس فقط در عمل فیکوامولسیفیکاسیون (2.1 درصد) اتفاق افتاد. شیوع جا به جایی لنز داخل چشمی بعد از عمل فیکوامولسیفیکاسیون 4.1 درصد بود که 2.1 درصد (1 نفر) نیاز به خارج کردن لنز داخل چشمی داشت، در حالی که این عوارض در روش خارج کپسولی وجود نداشت . نتیجه گیری: میزان موفقیت و عوارض حین و بعد از عمل کاتاراکت به روش فیکوامولسیفیکاسیون در مقایسه با سایر مطالعات در حد قابل قبولی است برای نتیجه گیری قطعی، درخواست تجربه همکاران سایر مراکز پیشنهاد می گردد.

خشکی چشم یکی از بیماریهای شایع بوده و به دلیل ایجاد علایم طولانی مدت می تواند در امور روزمره بیماران مشکلات فراوانی ایجاد کند. لذا درمان به موقع و صحیح آن از اهمیت زیادی برخوردار است. ترکیبات دارویی مختلف و فاکتورهای رشد در زمینه موارد مقاوم به درمان به کار رفته است. یکی از درمانهای نسبتا جدید در این زمینه استفاده از خون اتولوگوس بوده که اثرات مفید کلینیکی آن در مطالعات مختلف به اثبات رسیده است. نیاز به خونگیری مکرر از بیماران و مشکل در نگهداری آن از جمله اشکالات استفاده از این ماده است. مایع زجاجیه (ویتروس)به عنوان ما یع ژله ای در سگمان خلفی چشم دارای خصوصیاتی است که به نظر می رسد در موارد مقاوم به درمان خشکی چشم و نقایص اپی تلیال مقاوم مفید میباشد. این مایع دارای مقادیر فراوان آب و مقادیر کمی از سایر مواد است و این خصوصیتی است که برای یک ماده جهت درمان خشکی چشم لازم است. از سوی دیگر وجود فاکتورهای رشد مختلف که بعضا شناخته شده اند بر خصوصیت مفید آن می افزاید. بعلاوه کندرووتین سولفات و هیالورونیک اسید از جمله موادی هستند که در درمان خشکی چشم اثرات مفیدی داشته اند. وجود مقادیر فراوان از این مواد در ویتروس که در خون اتولوگوس وجود ندارد از مزیتهای دیگر ویتروس محسوب میشود. از خصوصیات بسیار شاخص ویتروس عدم ایجاد واکنشهای ایمنی تحت عنوان خاصیت Immune privilege میباشد و در نتیجه استفاده از آن را به صورت هومولوگوس با مشکل مواجه نمی کند. لذا علارغم احتمال انتقال بیماریهای ناشناخته پریونی، که با هر نوع پیوند بافتی وجود دارد، به نظر می رسد که استفاده از ویتروس با توجه به خصوصیات ذکر شده در بیماران لاعلاج دارای اثرات مفید و شایان توجهی باشد.

لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

باور ما به واقعیت اشیا و اشخاصی که با آنها سروکار داریم موضوع بحثی بنیادی در فلسفه موسوم به مسئلۀ جهان خارج است. پرسش های اساسی این است که آیا ما به وجود جهان خارج معرفت داریم و آیا جهان خارج وجود دارد یا نه. معرفت شناسی بارکلی و تحلیل او از وجود اشیا او را بدان سو رهبر است که معرفت به وجود جهان خارج را به مثابۀ امر مدرک بپذیرد و معرفت به وجود جهان خارج را به مثابۀ امر مستقل از ذهن رد نماید. وجودشناسی بارکلی، که نتیجۀ مستقیم معرفت شناسی او و تحلیل او از مفهوم وجود است، او را به این نظر می کشاند که وجود اشیای مادی مستقل از ذهن را رد نماید، نظری که به تصورباوری بارکلی معروف است. ما در این مقاله برهان مبتنی بر تحلیل وجود، برهان مبتنی بر اصل شباهت، برهان مبتنی بر رد انتزاع و شاه برهان بارکلی را بررسی و نقد نموده و به این نتیجه رسیده ایم که همۀ برهان های او بر رد جهان محسوس، هرچند به لحاظِ ساختار منطقی معتبرند، اما، به علتِ اشتمال بر مقدمه ای نادرست، از اثبات مدعای او ناتوان اند.

سل ریوی بیش از 80 درصد موارد جدید بیماری سل را تشکیل می دهد و نوع خارج ریوی از سه راه مجاورت با سطوح مخاطی آلوده، مجاورت آناتومیک اندام ها و لنفوهماتوژن ایجاد می شود. شیوع آن در اندام های مختلف متفاوت و بیشتر مربوط به گرفتاری غدد لنفاوی است.در این مقاله دو مورد نادر درگیری خارج ریوی با تاکید بر روند رسیدن به تشخیص معرفی می شوند. مورد اول دختر 14 ساله ای است که به دلیل سیر یک ماهه تب و درد شکم در ابتدا تحت درمان تیفویید قرار می گیرد، ولی پس از درمان دچار عوارضی مثل آرتریت و آسیت می شود و به دلیل منفی بودن باکتریولوژی مایع آسیب بیوپسی صفاق می شود. مورد دوم آقای 40 ساله ای است که به دلیل سابقه 6 ساله گرفتگی صدا، سرفه و هموپتیزی مراجعه کرده است. علاوه بر اسمیر مثبت خلط، در لارنگوسکپی ضایعات تومورال داشته و بیوپسی این ضایعات احتمال سل را مطرح کرده است.بررسی این دو مورد نشان داد بهترین روش تشخیص پریتونیت سلی بیوپسی صفاق است و در مورد سل حنجره اسمیر خلط اغلب از نظر باسیل اسید فاست مثبت است، ولی برای اثبات تشخیص بهتر است بیوپسی نیز انجام شود.

باور ما به واقعیت اشیا و اشخاصی که با آن ها سروکار داریم، موضوع بحثی بنیادین در فلسفه با نام «وجود جهان خارج» است. پرسش اساسی آن است که آیا ما به وجود جهان خارج معرفت داریم یا نه. از مهم ترین پاسخ هایی که به این مساله داده شده است، نظریه واقع باورانه جان لاک است که در این مقاله دیدگاه او را بررسی می کنیم. از نظر لاک، ما به وجود جهان خارج مادی معرفت حسی داریم، اما آنچه او «معرفت حسی» می نامد، در ظاهر با تعریف کلی معرفت در فلسفه او ناسازگار است. ما پس از بررسی رهیافت های فیلسوفان معاصر نشان می دهیم که معرفت حسی با تعریف معرفت در فلسفه لاک سازگار است. در همین زمینه به بررسی دلائل موافق با معرفت حسی به جهان خارج و پاسخ لاک به شکاکیت می پردازیم. همچنین در این مقاله آمده است که از نظر لاک، یقینی ترین معرفت به وجود جهان خارج، معرفت ما به وجود خداوند است. نیز نشان خواهیم داد که در نظر او، ما به وجود اذهان دیگر یا جواهر روحانی معرفت نداریم و اطمینان ما به وجود آن ها از طریق ایمان است.

سابقه و هدف حاملگی خارج رحمی عارضه شایع و یکی از علل مرگ و میر زنان در طی بارداری می باشد. با توجه به افزایش شیوع حاملگی خارج از رحم در سالهای اخیر و افزایش ریسک فاکتور هایی نظیر درمان های کمک باروری، این مطالعه به منظور بررسی عوامل خطر حاملگی خارج از رحم در شهرستان بابل انجام گردیده است. مواد و روش ها این مطالعه مورد شاهدی طی 6 سال بر روی زنان بارداری که با شک به حاملگی خارج رحم و یا شکم حاد بستری شده بودند، انجام گردید. بیمارانی که تشخیص حاملگی خارج رحمی قطعی شده بودند در گروه مورد قرار گرفتند و گروه شاهد از پرونده زنان باردار در طی همان سال ها بصورت راندوم انتخاب گردید. بیماران از نظر سن، پاریتی، سابقه سقط، نوع پیشگیری، سابقه حاملگی خارج رحم، سابقه عفونت های لگنی، سابقه سزارین، درمان نازایی، سابقه مصرف سیگار، نسبت خویشاوندی با همسر، سابقه ی دارویی و بیماری زمینه ای مورد بررسی قرار گرفتند. یافته ها در این مطالعه 201 نفر در هر گروه مورد بررسی قرار گرفتند. میانگین سنی برای گروه مورد 5/6± 29/75 و برای گروه کنترل 6/4± 28/62 سال بوده است. از میان عوامل خطر تکنیک ناباروری (10/24OR=و0/001≥ P)، جراحی و دست کاری شکم و لگنی(0/35OR=و 0/002=P)، ناباروری(6/76=Pو0/001>P)، قرص ضد بارداری (0/61=ORو 0/001>P) و نولی پاریتی(1/61=OR و0/019=P) با افزایش ریسک حاملگی خارج از رحم همراه بوده است. نتیجه گیری بر اساس نتایج این مطالعه مهمترین ریسک فاکتورهای حاملگی خارج از رحم به ترتیب، مصرف قرص های هورمونی جهت جلوگیری از بارداری و نولی پار بودن، می باشد.